 |
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
|
 |
|
|
 |
|
 |
 |
 |
|||||||
|
Týdenní pobyty s polopenzí již od 2990,- Kč Pensjonat Rejvíz (czyt. Rejwiz) znajduje się w małej miejscowości o tej samej nazwie. Jest to najwyżej położona miejscowość w Jesenikach (778 m n. p. m.) otoczona głębokimi lasami z rezerwatem przyrody i jeziorkami torfowymi. Ten cichy i spokojny zakątek jest idealnym miejscem dla wypoczynku dla osób dorosłych, jak również rodzin z dziećmi.
Pensjonat to typowa górska drewniana chata. Wnętrza pensjonatu ozdobione są rzeźbami pierwszych właścicieli obiektu z początku XX wieku - braci Braunerów.
Pensjonat jest czynny przez cały rok, można do niego dojechać autobusem kursowym z Jesenika i Złotych Gór.
Historia pensjonatu Rejwiz Budynek nazywał się przed 2. wojną światową Zum Seehirten (U jeziornego pasterza) lub Zum Seehirtenhov (Folwark u jeziornego pasterza) i był w posiadaniu braci Braunerów - Józefa i Alfreda. Część budynku, w której znajduje się obecnie szynk, została zbudowana w 1796 r. i jest najstarszą częścią całego obiektu. W okresie burzliwego rozwoju turystyki w 1919 r. dobudowana została duża jadalnia obok szynku a nad nią letnie pokoje gościnne.
W 1947 r. chata stała się miejscem urlopowym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i została nazwana "Noskova chata" według imienia Wacława Noska, ówczesnego Ministra Spraw Wewnętrzych (1947-1953). W tym okresie dzięki nieznajomości i braku szacunku do zabytków sztuki ludowej zostało zniszczonych i zgubionych mnóstwo prac rzeźbiarskich braci Braunerów. W 1962 r. chata przeszła pod zarządzanie Związków Zawodowych i dopiero wtedy kierownik chaty pan V. Fabera urządził w tzw. winiarni stałe muzeum rzeźbionych krzeseł i innych wytworów rzeźbiarskich.
Obecny właściciel pensjonatu „Rejvíz” pan Zdeněk Adamec wykupił całą kolekcję rzeźbionych krzeseł i cenne meble od poprzedniego właściciela (związków zawodowych) i planuje obecnie rozszerzanie zbiorów prac rzeźbiarskich a mebli zabytkowych.
Tu można znaleźć mapy Jeseników Penzion Rejvíz
|
W 1931 r. zbudowano trzypiętrowy hotel. Na początku XX wieku wnętrza były zdobione własnoręcznymi rzeźbami obu braci, którzy również są autorami świetnego pomysłu wyrzeźbienia na oparcia krzeseł karykatur stałych gości. Każdy gość, który chciał mieć swoje rzeźbione krzesło zapłacił za jego zrobienie, lecz wtedy przychodząc do gospody miał zawsze prawo do siedzenia na swoim krześle. Możemy podziwiać karykatury pisarza gminnego, leśniczego, wariacko śpiewającej Bety, kościelnego, kominiarza i rzeźnika. Do tej górskiej chaty mieli w latach trzydziestych wstęp tylko najbogatsi goście.
 |
 |
 |
Design i opracowanie graficzne WebSoft David Hauerland